dinsdag 13 januari 2009
maandag 10 november 2008
maandag 28 juli 2008
Zomercarnaval Rotterdam 2008
woensdag 23 juli 2008
North Sea Jazz 2008
maandag 21 juli 2008
Workshop Texel 2008




Het hotel was perfect geregeld...dit had Ed heel goed uitgezocht...erg comfortabel en het zag er ook heel leuk uit.
De volgende morgen kwam de zon langzaam aan door het wolkendek heen prikken en beloofde het een mooie dag te gaan worden. De vooruitzichten waren goed, dus... snel een heerlijk ontbijt, spullen in de auto en hup .. op naar de Horsduinen. Een prachtig gebied met duinontwikkeling aan de zuid-west zijde van Texel. 










Daarna werd het eens tijd voor de innerlijke mens.. een lekker visje gegeten in de haven van Oudeschild. Gezellig in het zonnetje op het terras....
Of de iets grotere trek.........


en genieten van al dat lekkers.......
Of je knapt even een uiltje.......
het kon allemaal.....
zo.... nog even uitbuiken..... en dan weer aan de slag.
Daarna richting het Wagejot te rijden waar de kluten, lepelaars, scholeksters, bergeenden en visdiefjes van dichtbij te bekijken en te fotograferen zijn. Er werd wat apparatuur uitgewisseld zodat iedereen ook eens door een grote 300 mm 2.8 kon kijken of kon experimenteren met converters waardoor het eigen objectief ineens veel meer mogelijkheden bood. 


Vooral de gevechten tussen de kluten zijn het fotograferen waard.

In de Bolle Kamer hadden we een ontmoeting met een kudde Schotse Hooglanders die verkoeling zochten in een koel vennetje. De temperatuur was inmiddels die dag behoorlijk opgelopen.






De vele groene kikkers en grote waterjuffers waren ook de moeite van het fotograferen waard, alhoewel zo'n waterjuffer niet echt stil zit...woensdag 30 januari 2008
Skivakantie CLUB 1928
VRIJDAG
Eind januari was het dan zover. De kinderen van rond de veertig gingen op wintersport.
Strak als een snaar en zo enthousiast als een jonge hond die zijn mand niet uit mag stapte we in de auto om de nacht door te rijden en vrijdag-ochtends vroeg aan te komen.
Naast de mannen gingen natuurlijk ook de mannen speeltjes mee zoals een stoere Nissan Pathfinder, TomTom’s, DVD players, iPods, Playstation, fototoestellen, telefoons, etc. Ben eigenlijk wel benieuwd wat er mee gaat als de vrouwen alleen zouden gaan ?

Vrijdagmorgen aangekomen en na 2 uurtjes slapen stonden we om 13:00 op de latten. Strakke blauwe lucht, goeie sneeuw en het eerst bier werd genuttigd.
Na een aantal jaar in landen als Frankrijk en Zwitserland te zijn geweest, was het in Oostenrijk toch wel weer ouderwets genieten geblazen, als was het alleen al vanwege de liften. Nauwelijks sleepliften en je hebt genoeg tijd om in te stappen zonder blauwe kuiten vanwege snel aanstormende stoeltjes, nee ... hier is het allemaal relaxed en zit je indien gewenst lekker uit de wind door de kap dicht te doen. Verder zijn er een heleboel gondels in gebruik waar je met 8 personen in kan... zo loopt het allemaal lekker door en hoef je nauwelijks te wachten.. ik weet natuurlijk niet hoe het in het hoogseizoen zal zijn....
Bij ons bleef de kap open, want het weer was fantastisch. De zonnecrême moest al gauw worden gepakt en zongericht skiëen was het motto!


Even wat tijd nemen om deze prachtige plaatjes in je op te nemen was er niet, dus snel wat plaatjes geschoten en daarna vol aan de bak, want er stonden wat jonge honden te trappelen om de eerste afdalingen op de gletsjer te gaan maken.


Na de eerste paar afdalingen begon het vochtgebrek toch al duidelijke vormen aan te nemen.... jawel we moesten maar even gaan bijtanken. Het was een geweldige eerste dag en we hadden tot nog toe weinig last van de vermoeiende reis en het grote slaapgebrek... maar wat wil je met zulk mooi weer.....
De klap kwam later die avond.. sommigen van ons waren al 40 uur wakker, hadden de dag ervoor gewoon gewerkt, daarna 1000km gereden, na 2 uurtjes slapen de hele middag geskied en na de après ski nog een tijdje in een restaurant doorgebracht....het mooie is dat er niemand van ons ook maar één woord geklaagd heeft........ zo zie je maar dat als de wil er is alles kan.
PROOST!
ZATERDAG
Zaterdag wederom heerlijk weer met blauwe luchten, goede sneeuw en de sfeer was top.
Na het skieen uiteraard naar de apres-ski bar. Uiteindelijk was het stampvol, leuke meezingers, veel bier en te weinig vrouwen. Volgens mij waren we in een periode waarop alle mannen alleen op vakantie gingen!

De kaiserschmarren hebben we ons laten smaken.... nog iets wat ik in Frankrijk en Zwitserland gemist heb.



Alhoewel het tempo soms hoog lag op de pistes, werden er wel wat momentjes gepakt om wat zonnestralen op te vangen en een sigaretje te roken. De pinquinstand hieronder was dan ook al gauw ingeburgerd.... het motto bleef 'zongericht skiën' .....

De après ski begint hier al op het plateau op de berg. Daar stroomt de alcohol in de vorm van Gluhwein, Jägertee und schnapps, maar een lekkere kouwe klets of een baco gaat er ook wel in.
En als we een beetje opgewarmd waren gingen we naar beneden met de gondel en stapten we daar nog even een gezellige kroeg in....

ZONDAG
Zondag storm!, liften dicht en dus no-skiing. Beetje shoppen, koffie drinken, lunchen, siesta en daarna après zonder ski in de nederlands kroeg!
Van DJ-tiesto tot Hazes, bier, baco’s, zweten, dansen. Hierna eten en slaapie doen want maandag was alweer de laatste dag.
Het was even schrikken toen we 's morgens bij de liften aankwamen.... lange rijen met mensen, dat kon toch niet de bedoeling zijn... we zagen dat de liften stil hingen, maar er zaten wel mensen in.... we hadden al gehoord dat er verderop in Oostenrijk harde wind gemeten was tot snelheden van 150km/u. Wij hadden al te vroeg gejuicht deze morgen, want de wind kwam nu ook bij ons opsteken en men besloot de liften te sluiten.


Dikke pech want de rest van de dag bleven de liften dicht vanwege de harde wind op de toppen. Dan maar winkelen en , ja wat moet je anders... eten en drinken dan maar.....
Ja mannen, kijk elkaar altijd aan bij het proosten, want voor je het weet heb je 7 jaar slechte sex..... nou dat lieten ze zich niet 2 keer zeggen .... het advies werd snel opgevolgd.
Het Italiaanse restaurant waar we telkens gingen eten was echt geweldig. Ook deze middag waren ze geopend. Werkelijk alles wat we gegeten hebben was heerlijk. Of je nu Pizza, pasta of een lekker steak nam, het maakte niet uit.... werkelijk een TOP restaurant!
MAANDAG
We stonden om 08:15 bij de liften wat volgens mij een record was voor iedereen. Gelukkig weer strak blauw met nog wel een aardige bries op de toppen.

'S morgens vroeg... voor dag en dauw... de pistenboelies waren nog druk in de weer, maar wij stonden er al... de laatste dag, dus we wilden niets missen, zeker niet na de verloren dag van gisteren. De eerste lift op het plateau ging om 08:30u... deze hebben we dan ook meteen genomen en daarna was het heerlijk skiën in de 'tiefschnee' die die nacht was gevallen.
Er stond nog een stevig briesje, maar toen de zon opkwam ging deze al snel liggen en werd het wederom een heerlijke dag met mooi weer....
Het leende zich tevens voor een paar mooie plaatjes, de wind op de top was nog sterk genoeg voor wat stuifsneeuw... en dan zo'n opkomende zon....geweldig!





Het begon aardig in de benen te zitten die dag.. we hebben hard gewerkt, een lange dag en veel afdalingen gemaakt van het kaliber 'zwaar' ... de techniek is aardig bijgeschaafd...
Nu was het tijd voor een terrasje.........



Na wat indrinken was de moed groot genoeg..... nu werd het tijd om wat te stunten... even een plaatje maken van Edwin in vogelvlucht......


Allemaal weer heerlijk de pistes geteisterd en na deze dagen was iedereen zelfs nog heel.
Samengevat, heerlijke dagen, lekker geskied, lekker gegeten, veel gelachen, kortom voor herhaling vatbaar.
Rini, Pete, Mike, Gert-Jan en Edwin
woensdag 31 oktober 2007
2e foto-expeditie Polen - Stepnica (deel 1)
We vertrokken 2 uur later, rond 06:00u en reden een prachtige zonsopgang tegemoet. Het was erg koud, het had wat gevroren en de lucht was helder met hier en daar wat laaghangende mist. Onderweg kom je dan zo onverwachts wat mooie plekjes tegen. Mooie gelegenheid om mijn nieuwe Canon Ixus 860IS camera eens uit te proberen. Een lekkere camera met een heerlijke groothoek van 28mm. Dat geeft weer wat creatieve mogelijkheden. Onderweg nam ik deze plaatjes. Ik was al helemaal in mijn element.
De reis naar Stepnica liep voorspoedig en bij de Poolse grens belde ik Arleta om te kijken waar zij zich bevond. Mooier kon het niet, ze reed net 5 minuten voor ons. Net over de Poolse grens zagen wij elkaar bij het benzinestation. Vandaar uit zijn we gezamenlijk doorgereden naar Stepnica.
Het ontvangst in ‘Laguna’ was weer hartverwarmend. Gosia had al naar ons uitgekeken en ook Spike leek ons nog te herinneren. Wel was het dit keer een stuk drukker. Er waren nog wat andere gasten in het hotel. Sommigen op doorreis en anderen bleven ook voor de vogels.
Na onze spullen in onze kamers te hebben gebracht, hebben we plannen gemaakt voor het avondeten. Wolin, een plaatsje in de buurt konden we nog van vorige keer herinneren. Daar hadden we heerlijke pizza gegeten en dat leek ons wel wat om te herhalen. Daar aangekomen bleek de tent vol te zitten en moesten we iets anders verzinnen. Geen probleem onderweg hadden we al wat restaurants gezien die we herkenden van de vorige keer. Waar wij onder meer de echte Poolse gerechten gegeten hebben. Als je het vorige reisverslag hebt gelezen weet je precies wat ik bedoel.
We zijn terug gereden naar één van de restaurants die we al kenden van de vorige keer, maar hebben dit keer iets minder lekker gegeten. De soep vooraf was overheerlijk, maar als je spare-ribs besteld verwacht je een lekker knapperig stuk vlees dat van een houtskoolvuur komt zoals in Nederland, maar daar hebben ze daar toch een andere versie van. Ik kreeg een rib dat gekookt was en overgoten met een saus. Het vlees was veel vetter en zag er een beetje uit als een runderlapje (draadjesvlees). Niet zoals ik mij het had voorgesteld, dus dan valt zoiets een beetje tegen. Ach ja, zo’n eerste avond is altijd even wennen.
ZONDAG
De zondagochtend was om van te dromen. Precies zoals we het gewild hadden al die tijd. Het was koud, het had gevroren en aan de strakke blauwe hemel was een prachtige zonsopgang te zien. In het vissershaventje was het al aardig druk. De vissers kwamen zojuist binnen met hun verse vangst. Wij moesten nog even wachten op Janusz, hij had wat problemen gehad met de netten en was ruim een half uur verlaat.
Er waren dit keer meerdere groepen fotografen. Niet alleen Janusz, maar ook zijn broer vaart tegenwoordig de zeearendentrips. De boot van Janusz’ broer voer al uit terwijl wij nog stonden te wachten. We kregen wat geruchten te horen dat we met zijn broer meer kans zouden hebben om de zeearenden te spotten, maar gezond verstand zegt ons dat dit op geen enkel feit gebaseerd is…….hooguit dat hij eerder vertrokken was misschien…. Er waren zelfs fotografen die persé met de broer van Janusz wilde varen. Na dit verhaal te hebben aangehoord keken Maarten in ik elkaar aan en waren eigenlijk meteen met elkaar eens dat we de hele week bij Janusz zouden blijven.
Nadat Janusz zijn vis had gelost bouwde hij zijn boot om naar een comfortabele boot voor het fotograferen van de zeearenden. Ook voor onze gids Arleta werd keurig een plekje midden op de boot gecreëerd. Ook zij was erg verheugd met het mooie weer.
We waren nog maar net de haven uit en toen begon het festijn al. Meteen kwam er al een zeearend aanvliegen en moesten we meteen aan de bak. We hebben nooit eerder zoveel zeearenden gezien als op de trip van die ochtend. Het verhaal van de broer van Janusz was daarbij meteen van de baan….




Helaas bleef het weer niet zo mooi als hoe het die ochtend was begonnen. We waren misschien toch iets te laat vertrokken…… dat zouden we meteen rechtzetten voor morgen. We maakten via Arleta aan Janusz duidelijk dat wij morgen met zulk weer op tijd wilden vertrekken….. 09:00 uur leek ons prima. Janusz zou hier rekening mee houden en minder netten uitzetten zodat hij vroeger terug zou zijn.
KOUDDDD!!!!!
Moe, koud maar enorm voldaan kwamen van de boot en gingen we snel naar “Laguna” om ons ‘ontbijt’ te nuttigen. We hadden 2,5 uur gevaren en het was inmiddels bijna 12uur, dus eigenlijk was het meer een lunch. Gorsia had weer enorm haar best gedaan en een overheerlijke tafel met broodjes, gebakken ei met spekjes en een heleboel soorten beleg en serails stond op ons te wachten. Het duurde even voor we weer op temperatuur waren en besloten na het eten even bij te komen. We besloten als het weer wat zou opklaren dat we naar Miedzyzdroje zouden gaan. Daar moet volgens Jasper Doest een mooi 14e eeuw schip liggen dat elke dag naar de zonsondergang vaart en vanaf de pier in Miedzyzdroje mooi te fotograferen is. Dus op naar Miedzyzdroje…
Miedzyzdroje is een badplaatsje met een mooi strand en een ontzettende mooie pier. Het is een beetje te vergelijken met Katwijk aan zee. Een paar hotels, een paar winkeltjes en een handjevol restaurantjes aan het begin van de pier. Het was erg koud, maar we konden genieten van een prachtige zonsondergang……alleen het bewuste schip was nergens te bekennen….
De Pier bleek een prachtig foto-object. Ik moest weer even denken aan de tijd die ik ooit bij een fotoclub heb doorgebracht. Toch blijven daar nog steeds een paar "regeltjes" en nuttige tips van hangen.
Niet alleen de pier, maar ook onze gids Arleta leende zich voor een paar mooie plaatjes.
's Avonds hebben we heerlijk gegeten in de pizzeria waar we ook de vorige keer zijn geweest in Wolin. Dit keer maar een normaal formaat gekozen. Helaas was ik te laat met de knoflook....die zat er al op en niet zo'n beetje weinig....nee ik denk toch zeker de persing van een aantal teentjes. Het was dan ook genieten die avond.......vooral nagenieten....... zelfs de vloerbedekking trok krom toen we 's morgens wakker werden........
MAANDAG
Ook vandaag stonden we op met een prachtig zonnetje en een geweldig mooie strakke blauwe hemel. Het was wederom erg koud, maar we mochten niet klagen.
Arleta had afgesproken om ’s morgens vroeg met Janusz te bellen om te kijken of hij op tijd in het haventje kon zijn. Janusz was er al en dus konden we op pad. Dit keer nog hebben we ons nog warmer gekleed als de dag ervoor, want gisteren was het extreem koud. Arleta had zelfs twijfels of ze wel mee zou gaan, maar we wisten haar met wat extra kledingstukken van ons over te halen om toch mee te gaan.
Al wachtend op Janusz vermaakten we ons met het aanblik van de bedrijvigheid in de haven. De lol kon niet meer op toen we de zelfontspanner van de camera aan een test onderwierpen.

Vrij snel daarna kwam Janusz al aanvaren.
Die ochtend hadden 2 eenden zich in de netten verstrikt. Dit zou wel eens een lekkernij kunnen worden voor de zeearenden. Een beetje afwisselen kan geen kwaad. Het is weer eens wat anders dan vis......
Maar uiteraard werd er ook voor een volle bak verse vis gezorgd.
HOTCH, HOTCH, HOTCH, HOTCH........ Janusz praat de taal van de dieren..... Het betekent niets meer als KOM, KOM, KOM, KOM....... Ooit wel eens een vogel gezien die daar naar luisterd?... Nou, bij Janusz luisteren ze wel!
Al was het inmiddels weer erg koud geworden, de blijdschap is er niet minder door.








































































































nu dan nog even een leuke groepsfoto (helaas was niet iedereen meer aanwezig), en konden we allemaal zeggen: 'Het waren 2 onvergetelijke dagen' ......
















